چون آدمها این اصل و فراموش کردن(اهلی کردن)موندن بی دوست...

وسعت تنهاییم دیگه اینقدر شده که با هیچی پر نمیشه!!!وقتی که ۲۴سالم بود فکر نمی کردم با ۲سال بزرگتر(ژیرتر) شدن اینقدر شکل دوستی ها و نیازهای دوستی عوض بشه... هنوز تو عوالم روشن بینانه ی خودم بود که واقعیت با تفاوت ۲۴ساعت شاید هم کمتر دوبار حقیقت تلخ دوستیهای اینروزها رو به صورتم کوبند...

کاش حداقل از آدمهایی که انتظار نداشتم نمیشنیدم، نمیدیم...

نوشته شده توسط نسیم در سه شنبه یکم شهریور 1390 |